Forfatter: kvignes

Barnsleg og komplisert.

Kvitløk – inngangsbilletten til stor matglede

For nokre år sidan dukka ein ny kafè-liknande sak opp i Stavanger. Dette var på tampen av studietida mi i byen, men eg rakk likevel å innleie eit seriøst forhold til plassen. Kva stad eg snakkar om? Ostehuset, sjølvsagt. Ostehuset. Å gå inn der var som å dukka inn i ei verd av nye og spanande matrettar. Ting eg aldri hadde høyrt om før. Lukter som aldri hadde passert nasen min. Smakar som eg tykte var litt rare, men gode, og som etter som tida gjekk vart fast inventar i mi matlaging. Det var her eg lærte å verkeleg setje pris på ein god grøn oliven. Og det var her eg lærte meg velsignelsen i ein god kvitløksmajones.

For kvitløksmajones må vera noko av det beste ein kan tenkje seg. Ein varm baguett med kyllingfilèt og kvitløksmajones på Ostehuset vart for meg symbolet på alt som var godt med Stavanger. Så då eg og Kjetil S. skulle til Stavanger før jul, var det berre sjølvsagt at det første me gjorde var å hive innpå ein av dei utrulege baguettane. Seinare gjekk me tilbake for å ete middag. For ein suksess. For ein dag.

Etter å ha drive litt forskning på området kvitløksmajones, har eg etter kvart kome fram til ei enkel, men likevel genial løysing. Eg skal no dela eit av dei nyaste matlagings-triksa mine med lesarane av bloggen min. Det vil seie eit par Kjetilar, ein Tore og ein Oddasat.

 Du treng:

Ein baguett
Ein pakke ekte majones frå Mills. Denne MÅ vere ekte.
Ein kvitløk
Ein kyllingfilèt
Eit par-tre cherrytomater
Agurk
Eventuelt noko anna salat-greier
Eventuelt Tine Seter-smør
Pepparkvern

Du gjer følgande:

Steik kyllingfilèten, og del denne opp i skiver på ca. 0,5 centimeters tjukkleik. Varm baguetten. Press ut ein halv pakka majones. Ta ein fem-seks fedd kvitløk, skrell dei og hakk dei opp i små, men ikkje for små, bitar. Bland dei godt inn i majonesen. Del baguetten i to på langs. Smør eventuelt smør på først (eg tykkjer eigentleg denne retten er best utan smør). Smår så på eit godt lag kvitløks-majones på over- og underetasjen av baguetten. Fordel kyllingkjøtet over det heile. Kvern litt peppar over. Legg på eventuell agurk, cherrytomat eller anna grønt.

Et.

Dette er  heilt fantastisk. Eg lovar.

Rennfast nedbetalt

Så har dagen kome. Den herlege dagen. Dagen då Rennfast er nedbetalt.

Rennfast. Denne stadige kilden til ergring og irritasjon. Tenk, her har me kvar gong me har kjørt til Stavanger vore med og betalt for at innbyggjarane i nabokommunen har fått gratis internsamband mellom så og seie alle øyane sine, og for at dei har fått døgnope vegsamband til den fjerde største byen i Norge.

Men nå er det slutt. No betalar me ikkje for dei lenger. No betalar me for veg til Finnøy og Talgje. Og ikkje nok med det; alle som køyrer gjennom bommen på Sokn er og med og betalar for gildet, sjølv om dei aldri i heile sitt liv nokon gong kjem til å reise til Finnøy, nokon av dei. Dei skal berre køyre att og fram til Stavanger. Til dei vert blå i trynet. Signe dei.

Eg trur ikkje eg skal prøve å finne ord for kor uendeleg naute mange rennesøybuar har oppført seg dei siste månadane. Raseriet som har bygd seg opp i meg kan ikkje samanliknast med noko raseri eg har kjent på tidlegare. Eg føler det som om aksjonistane har gått til åtak på meg og mi framtid og brukt utidige metodar for å hevda seg – og ingen av dei har sett at konsekvensane av at deira syn ville blitt ei vidare utsetjing av Finnfast.

Eg er svært glad for at me har politikarar med ryggrad som vågar å stå opp mot ein gjeng ånnasar med traktorar og høygaflar.

Så gratulerar med dagen, finnøybuar. No betaler me for vegen vår på Sokn. Ein gledens dag.

Og takk. Takk rennesøybuar. For at de skal bidra med ein skjerv til vegen vår. Me er glade i dykk. Og de er så søte når de er sinte.